Eurocoin racet met zevenmijlslaarzen door Europa

Al enige tijd geleden, op 4 november 2007 om precies te zijn, hebben we een prachtige Eurocoin "vrijgelaten". Zijn doel is om alle landen van Europa te zien, het liefst die met de euro. Cachers die de coin voor het eerst in een nieuw land brengen, krijgen een eervolle vermelding op de coin pagina. Nou, dat helpt ! Tot nu toe, heeft nog iedereen hem in 1 keer naar een nieuw land gebracht:

4 nov 2007: The journey starts in the Netherlands in the "Schat van Schenkenshul" cache.
8 nov 2007: Czech Republic, thanks to GreekDutch Alliance
28 nov 2007: Greece, thanks to Benjo5
21 dec 2007: Poland, thanks to shchenka
31 dec 2007: Germany, thanks to schappi2610
15 feb 2008: England (UK), thanks to gmoosmann
3 mar 2008: Scotland (UK), thanks to goldpot

Dit betekent dat ie vanaf de eerste cache, in 6 stappen, zo'n 5874 km heeft gereisd, ofwel zo'n 980 km per stap. Dat mogen we toch met recht reuzestappen noemen.

Voor de laatste stand van zaken, kijk maar op de coin pagina of op de pagina met interactieve kaart van bezochte caches.

Nieuw in het Edesche geocaching theater... Wegwijzers

Onlangs verschenen:
Wegwijzers


Een multi-mysterie-auto-wandel cache in en rondom Ede:

Met in de hoofdrol: Anabola Nicotina Wodkasia Botoxia Paddo
Productie en regie: Solletjes
Met medewerking van: Opa André en team GreekDutch Alliance

We zijn heel trots op de lof-logjes die we al hebben mogen ontvangen. Een paar quotes:

• "En daarna de eindcache. Prachtig uitgevoerd."
• "Team Solletjes bedankt voor deze prachtige cache. Ik heb volop genoten."
• "Prachtig. Nieuwe concepten, steeds weer verrassende wendingen. Genieten tijdens de tocht."
• "Solletjes deze cache is echt een toppertje, bedankt daarvoor."
• "deze cache is bijzonder Origineel te noemen."
• "kortom iedereen die nog twijfelt; trek die 3 uurtjes er even voor uit en gáán voor deze cache!"

Wil je ook op pad? Ga dan wel eerst hier mee aan de slag. Veel plezier!

Google en solletjes...

Eens kijken of Google ons aardig vindt. Dus zoeken op "solletjes"...
Zegt Google: "Bedoelde u: spelletjes"

Hmmmm, dan maar eens zoeken op "geocaching solletjes"...
Zegt Google: "Bedoelde u: geocaching balletjes"

Nou moe.
Gelukkig staat ook de Pokémon cache tussen de hits :-)

Cachen in Atlanta USA

Marc mag voor het werk naar Atlanta in Amerika. Twee-en-eenhalve dag vergaderen, maandaag heen, donderdag terug. Pffffff. Maar, als je daar dan toch heen gaat, waarom dan niet een dagje eraan plakken en gaan geocachen? Goed plan! Dus zo gezegd, zo gedaan.
Onderweg in het vliegtuig kun je ook al leuk met je GPSr spelen. De lijst met toegestane of verboden elektronica zegt niets over een GPSr, en de stewardess klaagt ook niet, dus het zal wel goed zijn. Nou, de GPSr heeft meteen een heleboel nieuwe persoonlijke records:

• meest noordelijke bezochte punt: N 56 06.086 W 035 04.342 ("bovenin" de boog van de route)
  
• meest zuidelijk bezochte punt: N33 38.614 W 084 27.037 (Het vliegveld van Atlanta)
• meest westelijk bezochte punt: N33 38.614 W 084 27.037 (Ook weer het vliegveld van Atlanta)
• Grootste hoogte: 11592 m
• Hoogste snelheid: 1096 km/h

Op de terugweg zit ik middenin de rij en niet aan het raam, en daar heeft de GPSr helaas geen ontvangst. Dus daar heb ik ook geen metingen van.

Hiernaast zie je de karakteristieke vliegroute boog van de heenreis. Ik weet nu eindelijk uit eigen ervaring dat dit echt de kortste route is. Maak maar een waypoint aan voor het vliegveld van Atlanta en laat je GPSr daarheen navigeren: De pijl wijst de hele tijd recht omhoog!





Eenmaal aangekomen in het hotel (rond 17:00 lokale tijd) heb ik een duffe kop van de reis. Dus even buiten wandelen om wat bij te komen. Natuurlijk m'n GPSr mee, volgeladen met caches. Nou, rechtsaf een cache op 158 meter en linksaf een op 184 meter, en dan nog een recht vooruit op 400 meter. Ha, smullen.
Eerst maar rechtsaf, want dat is een regular. Die vind ik snel op een rustieke plaats, en daar sta ik dan met m'n allereerste cache in handen in de VS. Goed gevoel! Hier drop ik meteen twee Dutch geocoins (eentje van onszelf: de nieuwe 2007 Michiel de Ruyter coin). En hup, op naar nummer twee: een micro, verstopt in een muur met heel veel steentjes, middenin het zicht langs een drukke weg. Ik zag hem niet meteen en had ook geen hint bij me. En daar sta je dan, net aangekomen in de VS, je verdacht te gedragen langs een drukke weg. Voelt niet echt goed. Dus na 5 minuten zoeken heb ik deze maar opgegeven. Dan maar naar die derde. De wandeling gaat dwars over de "gezellige" uitgestrekte parkeerplaatsen die in de VS zo normaal zijn bij commercial zones. Blijkt die derde cache in een restaurantje te zijn. Nou, daar had ik geen zin in. Dus maar weer terug naar het hotel, met een score van 1 uit 3. Hopelijk gaat dat later in de week beter. Maar ach, de eerste is binnen, en onze coin is op weg.

Dinsdag en woensdag kan ik ongeveer samenvatten als vergaderen, uit eten, en slapen. Dus geen cachen. Maar ons team wel, want Yvonne heeft dinsdagmiddag nog even een heel vriendelijke cache gevonden in Bennekom, zonder GPSr. Knap hoor! We cachen over de hele wereld.

Donderdagmiddag zijn we rond 15:00 klaar met vergaderen en kan ik eindelijk weer gaan cachen. In een straal van 10 km om het hotel liggen 95 caches, waarvan zo'n 75% traditionals zijn. Gegeven de beperkte tijd die ik heb besluit ik me ook maar op die tradi's te richten. Ik bezoek eerst 7 cachelocaties, maar besluit bij eentje om niet te gaan zoeken omdat ik de omgeving niet veilig vind. Blijven er 6 over waarvan ik er verdorie 3 niet kan vinden! Twee middenop een parkeerplaats en eentje in een berg met stenen. Nou moe. Die andere 3 vind ik wel vlot, maar dit valt me toch een beetje tegen. Dan ga ik maar eens winkelen, want de kids verwachten zaterdag natuurlijk een cadeautje. En ik koop een mooie rugzak met ruimte voor laptop, maar ook met warm/koud-houd vakken. Dat wordt voortaan onze cache-rugzak. Dan even eten, en na het eten blijkt er nog weer een cache op 200 meter van het restaurant te liggen. Kom ik verdorie weer midden op zo'n parkeerplaats uit. Maar nu is het donker en durf ik wat beter te zoeken. En huppakee, een ingeving, en een cache in handen. Aha, zo doen ze dat hier dus. Ik zal niet spoileren, maar ik ben deze truc nog verschillende keren tegengekomen. Helemaal blij ga ik terug naar het hotel en bezoek ook nog even die muurcache vlak bij het hotel. En nu vind ik hem meteen. Heb ik toch mooi 5 founds, lekker gegeten, een mooie rugzak, en cadeautjes. Geslaagd!

Vrijdag moet ik rond 14:30 op het vliegveld zijn en heb ik dus nog tijd om eerst te gaan cachen. Omdat het hotel toch zo'n 50 km van het vliegveld af is besluit ik om eerst een stuk richting het vliegveld te gaan naar een gebied waar veel caches liggen. Ik rijd dat gebied binnen vanuit het centrum van Atlanta. Daar besluit ik niet te gaan cachen: veel verkeer, alleen maar bebouwing, en her en der zwervers op straat. Met al mijn bagage achter in de auto is dat geen goed idee. Een eindje verder wordt het een rustige "buitenwijk" met veel ruimte en groen en niet zo'n druk verkeer. Da's beter. Hier cross ik een aantal uurtjes rond en vind 7 caches voordat het tijd is om naar het vliegveld te gaan.

Nou, dat was toch een geslaagd weekje: Goede vergaderingen gehad en 13 caches gevonden. Mooi!

Statistiekjes... Lekker belangrijk...

Team Solletjes gaat vandaag op verjaardagsvisite in Oosterwolde. Vanuit Ede ga je dan normaal gesproken niet via Zuidwolde en Hoogeveen. Maar het is ook niet heel ver om. En hier liggen zoveel caches dat wij de omweg geen enkel probleem vinden . Dus, gewapend met een hele lijst opgeloste puzzels en oppikkers en een vaag plan om van zuid naar noord door dit gebied te trekken gaan we op pad. Hmm, het weer werkt niet echt mee (het plenst) dus we beperken ons maar tot echte oppikkers met nauwelijks een wandeling. Uiteindelijk doen we er daarom maar 10: 6 mysteries en 4 tradi's. We komen hier absoluut nog eens terug .

Onze score komt hiermee op 326 founds. Hiervan hebben we er in Nederland 305 gevonden. En omdat we er ook 5 geplaatst hebben, hebben we dus 310 punten voor de Nederlandse ranking (www.geocaching.nl). En daarmee staan we nu precies op plaats 500.



Belangrijk? Wel nee!
Leuk? Jazeker

Een ongepland mini-event in Bennekom

Ons straatje alweer 35 jaar jong! (Multi-cache)

Terug gekomen van boodschappen doen bekijken we even de e-mail. Kruimeldief published ... Hé da’s dichtbij. Helaas was het mailtje al een paar uur oud, maar ja, metaalkoorts houd je niet tegen. Dus snel geprint, ge-GSAKt, en de GPS geladen. De kinderen zijn fijn aan het spelen, dus pa en ma gaan met z’n tweeen op stap. Onderweg, krijgt Pa echte goudkriebels en houdt zich met moeite aan de nieuwe snelheidsbeperking op de Keesomstraat. “Ach joh, metaal is al lang weg” zegt moeders. Geo-Cachet of nl1ede. We vragen ons al af wat voor klusje Geo-Cachet dit keer weer uit handen heeft laten vallen . Dat blijkt achteraf mee te vallen. Behangen kun je blijkbaar in je eentje . Bij deze natuurlijk wel weer gefeliciteerd !

Het is inmiddels prachtig weer geworden voor een relaxed wandelingetje door de straatjes van Bennekom. We besluiten om waypoint A9 iets anders te lezen dan oorspronkelijk gegeven, anders hadden we helemaal naar Bergen in Noorwegen mogen wandelen .
We vinden de foto’s allemaal snel. Tegen het einde van de tocht wordt het opeens druk. We herkennen DataStar en Erik van nl1ede. Ze hebben een voorsprong maar lopen nog wel een beetje verdwaasd op de verkeerde plaatsen te kijken. Dus ... hebben we nog kans? Maar dan gaan we zelf ook de mist in met de formule. We maken deze foute berekening op 5 meter afstand van de cache af , maar ja, dat weten we op dat moment natuurlijk nog niet. Nadat we op de foute plek niets vinden, proberen we een andere interpretatie van de gegevens. Dat brengt ons dus weer terug vlakbij waar we hadden zitten rekenen. En daar is het nu heeeeel druk. DataStar en nl1ede staan inmiddels met de cache in handen, maar wij moeten eerst nog het laatste stapje doen. Leuk hoor ... intoetsen en pijlen onder het toeziend oog van, en aangemoedigd door de concurrentie en een deel van team Diesel . En dan komt ook nog WBKWADRAAT aan, die het slotavontuur net na ons beleeft. Maar nu kunnen wij lekker toekijken en aanmoedigen .

Wij loggen de cache als vierde. Blik dus...

Als iedereen gelogd heeft kletsen we vrolijk even na. En deze keer denken we er wel aan om die beroemde GPS van WBKWADRAAT even vast te houden. Mmmmmmm. Dan komt er nog een beroemdheid aanwandelen... Diesel himself! Dus die geven we maar eens een vriendelijke knuffel . Verder discoveren we met z’n allen nog de nodige coins. En zo wordt het dus een heel gezellig mini-event in Bennekom.

We passeren de 300

Vandaag is team Solletjes op pad in Amersfoort. En het is een beetje feest! Onze allereerste cache vonden we op 29 december 2006, dus dit weekend zijn we jarig. Bovendien staat vandaag onze 300-ste vondst op het programma. Dit alles vieren we met een gevarieerd menu van 3 traditionals, 7 mysteries, een earthcache, een multi, en een virtual.
Omdat de dag enigszins regenachtig begon hebben we ons plan om van zuid naar noord door Amersfoort te trekken aangepast. We zijn dus om 11:00 uur in het midden begonnen, toen naar het noorden gegaan om vervolgens in het zuiden te eindigen, net voor het donker werd om 16:55 uur. Toen hadden we 13 caches gedaan, en waren we heerlijk moe en voldaan.

Nummer 300 was DSOTM, ofwel "the Dark Side Of The Moon", een leuke cache ter ere van Pink Floyd:

Goud... en toch niet

Raatakkers (Earthcache)

17:05 uur, hé een mailtje: nieuwe earthcache op 7.5 km. En nog wel van team Geo-cachet! Ma Solletjes kreeg een spontane aanval van goudkoorts. Snel uitprinten, Coördinaat in de GPSr, fototoestel uit de kast, kids in de auto en rijden maar. Raatakkers here we come!
Hé Bart, heb jij niet om kwart over zeven keyboardles? Het is nu 17:25 uur, zou moeten kunnen lukken. Dat wordt macaroni eten vandaag, snel klaar, snel op...
Hmmm, het wordt nu toch wel erg snel donker. In mijn hoofd wisselen de vraag 'waar ben ik toch mee bezig?' en 'zou het een FTF worden?' zich in een rap tempo af. Om 17:45 uur zijn we ter plekke. Geen andere auto's op de parkeerplaats, zouden we de eerste zijn? De jongens beginnen meteen driftig palen te tellen. De overige informatie wordt vergaard en een foto gemaakt. Dan weer in de auto en terug naar huis. Het is inmiddels 18.00 uur geworden, als die macaroni nog maar gaat lukken. Maar ja je moet wat over hebben voor een FTF... De weg naar huis is een beetje moeilijk te vinden in het donker. Ma Solletjes is niet erg bekend in deze omgeving. En net als ze denkt de omgeving te herkennen en opgelucht adem haalt, blijkt de verkeerssituatie gewijzigd, waardoor ze een grote omweg moet maken. Tja, dan maar een boterham...
Onder aangemoediging van de achterbank rijden we tenslotte Ede binnen. Pff gelukt. Triomfantelijk stappen we het huis binnen. Goud! Pa Solletjes wordt enthousiast begroet.
'Maar schat, je weet toch wel dat een FTF bij een earthcache niet meetelt in de ranking...?'
Ach ja, voor ons telt hij wel.

Tja, dit was een (op diverse fronten ) leerzame cache.

Padde(n)stoelen, dreuzels, en vochtmetingen ...

Paddenstoelencache

Natuurlijk wisten we, vanwege de log bij de Quilt-cache, dat er een nieuwe van de go-go’s aan zat te komen. We hadden geen idee wanneer, maar we waren dus alert. Gisteravond verscheen ie dan, een heel leuke relaxte multi. Niet te lang, een belofte van leuke waypoints, en geen rekenwerk dat afleidt van het wandelen. Kortom heerlijk. Helaas was het al te laat om nog het bos in te duiken. Pa Solletjes printte de pagina, en vulde de paddenstoelen in. Dat ging vlot, want opa en oma waren vroeger IVN natuurgidsen, dus dit soort kennis was ons met de paplepel ingegoten. Het was al weer lang geleden dat we voor metaal waren gegaan, dus Pa Solletjes maakte in gedachten al plannetjes om vroeg op te staan. Die gedachten werden wreed verstoord: “We moeten de slingers nog even ophangen.” Oh ja, morgen is het jongste Solletje jarig. Da’s natuurlijk belangrijker. Dus de metaaldrang maar weer opgeborgen (maar niet diep genoeg dus ).
Vanochtend, na een vrolijk “Lang zal hij leven”, cadeautjes, en ontbijt, kwam daar dus toch die metaaldrang weer opborrelen. Kinderen naar school, Ma naar het werk, en Pa naar het bos. Net op pad, komt me daar een wandelaar tegemoet. Ik ken hem niet, maar zou het... “Er ligt nog metaal” zei WBKWADRAAT. Even gezellig kennis gemaakt. Ik wist nu dat brons het maximaal haalbare was, maar da’s ook mooi. Dus vrolijk op pad.Het werd een heerlijke ochtendwandeling, opgesierd door werkelijk duizenden paddenstoelen. De prachtige! waypoints werden vlot gevonden, op eentje na waar ik een poos heb lopen zoeken omdat de GPS even helemaal de weg kwijt was. Moet je maar gewoon logisch nadenken in plaats van dom achter die pijl aan te hobbelen.
Het is wel een dreuzel-rijk bos. Bij drie van de vijf waypoints kwam er een vriendelijke praatgrage dreuzel op me af. Dan krijg je wel leuke gesprekjes:

1. Dreuzel: “Goedemorgen, wat bent u aan het doen?” Ik, vaag zwaaiend met m’n GPS: “Metingen aan het doen”. Dreuzel (helaas niet afgepoeierd): “Oh, wat voor metingen?”. (Zucht) “Vochtmetingen, i.v.m. de paddenstoelen”. “Ooh, ja ze zijn vroeg dit jaar he?”. “Inderdaad, en er zijn ook heel bijzondere bij deze keer.” “Nou succes, prettige dag nog”.
2. Dreuzel: “Goedemorgen, bent u paddenstoelen aan het zoeken?”. “Ja!”
3. Dreuzel, ziet mij met apparaat en papier: “Goedemorgen, bent u iets in kaart aan het brengen?”. Ik, inmiddels volleerd paddenstoelenjokkebrok, en hopend hiermee de dreuzel wel in één keer af te poeieren “Ja, de vochtbalans van het bos, i.v.m. de vele uitzonderlijke paddenstoelen dit jaar”. De dreuzel loopt door, maar draait even later om: “Meneer, hier staat ook een heel bijzondere...”. “OK, bedankt mevrouw, ik ga daar zometeen kijken”.(Geen enkele dreuzel heeft overigens een waypoint gezien hoor, dus dat zit wel snor .)

Nou, uiteindelijk, om 9:40 uur, een mooie, rijk-gevulde, dreuzel-vrije cache gevonden, waar het brons inderdaad nog op me lag te wachten.

Onze eerste multi is on-line

Jeroen en Bart hadden een leuk idee voor een multi-cache. Pokémons zoeken in het bos. Dus daar gingen we mee aan de slag. Zo'n tocht uitzetten, dat is best een hoop werk. In eerste instantie hadden we hem helemaal uitgezet in het zuidelijke Planken Wambuis bos, maar daar kregen we geen toestemming van Natuurmonumenten. Zij gaan dat bos namelijk ontwikkelen tot stiltegebied. Tja, dat hoort er ook bij.
Gelukkig kregen we wel toestemming in het Zuid Ginkel bos. En dat is, door de afwisseling van bos en heide, eigenlijk ook veel mooier.



Het is een echte kindercache geworden. Redelijk gemakkelijke waypoints, geen rekenen, en bijna 100% garantie op succes. Als je hem hebt gevonden, kun je ook een vrolijke banner op je forum handtekening of profile plaatsen: